شاه گفت : اعتراف ندارم . علوى فرمود : پس معنى اين آيه چيست : « فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ اجُورَهُنَّ » . هر چه از زنان استمتاع كرديد اجرتشان را بپردازيد ؟ همچنين معنى گفتار عمر كه گفت : دو متعه در زمان رسول خدا حلال بود و من حرامشان كردم . . . چيست ؟ آيا گفتار عمر دلالت بر اين ندارد كه متعهء زنان و كنيزان در زمان رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم جايز بوده است و در زمان پادشاهى ابابكر نيز جايز بوده است و در بخشى از زمان پادشاهى عمر نيز جايز بوده و رواج داشته است و آن گاه او نهى كرد و از متعه كردن بازداشت ؟ افزون بر اينها ، دليل‌هاى فراوان ديگرى نيز در اين مورد وجود دارد . اى پادشاه ! عمر ، خودش زنان را متعه مىكرده است و نيز عبداللَّه بنزبير نتيجهء ازدواج متعه و موقّت بوده است ! شاه گفت : اى نظام الملك ! نظر تو چيست ؟ وزير گفت : استدلال علوى صحيح و بىعيب است ولى چون عمر از اين كار بازداشته است ما نيز بايد اطاعت كنيم . علوى فرمود : آيا خدا و رسولش سزاوارترند كه